Categories

    
    

Πριν 70 χρόνια

ΔΟΓΜΑ ΤΡΟΥΜΑΝ ΣΧΕΔΙΟ ΜΑΡΣΑΛ ΚΑΙ Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Το χάος που επικρατούσε στην γενέτειρα µετά την γερµανική κατοχή και τον εµφύλιο

■ Του Κωνσταντίνου Γκούζια (Ναυπηγός Μηχ/γος ΕΜΠ)

ΑΘΗΝΑ.- Στις 12 Μαρτίου του 1947 ο πρό­εδρος των ΗΠΑ Χάρυ Τρού­μαν, αγορεύοντας στο Κο­γκρέσο, είπε μεταξύ άλλων τα εξής:

«Η Αγγλική κυβέρνησις μας πληροφόρησε ότι λόγω των δικών της προβλημάτων, δεν δύναται πλέον να συ­νει­σφέρει οποιαδήποτε οικονομική βο­ή­­θεια στην Ελλάδα μετά την 31η Μα­­ρτίου 1947. Η Ελληνική κυβέρνησις ζήτησε την συνδρομή μας προκειμένου να χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά η οικο­­νομική και η όποια άλλη βοήθεια θα µπορούσαµε να προσφέρουµε στην Ελλάδα. Η Ελληνική κυβέρνησι λειτουργεί σε µια ατµόσφαιρα χάους και εξτρεµισµού. Έχει διαπράξει λάθη. Η επέκτασι της βοηθείας στην Ελλάδα δεν σηµαίνει ότι οι ΗΠΑ εγκρίνουν οτιδήποτε έχει διαπραχθεί ή θα πραχθή στο µέλλον από την Ελληνική κυβέρνησι… Έχουµε καταδικάσει στο παρελθόν και καταδικάζουµε και τώρα ακραία µέτρα της δεξιάς ή της αριστεράς. Έχουµε κατά το παρελθόν συµβουλεύσει ανοχή και ανοχή συµβουλεύουµε και τώρα.

Αν όµως η Ελλάδα υποταχθή στον έλεγχο της οπλισµένης µειοψηφίας το αποτέλεσµα στην γειτονική Τουρκία θα είναι άµεσο και σοβαρό. Σύγχυσις και αναταραχή θα επεκταθεί σε ολόκληροι την µέση ανατολή. Επιπλέον η καταστροφή της Ελλάδος ως ανεξάρτητης δηµοκρατίας θα έχεα βαθύτατες επιπτώσεις σ΄ όλες τις χώρες της Ευρώπης των οποίων οι λαοί αγωνίζονται µε µεγάλες δυσκολίες να διατηρήσουν την ελευθερία και την ανεξαρτησία τους ενώ επανορθώνουν, τις καταστροφές του πολέµου.

Πιστεύω ότι η πολιτική των ΗΠΑ πρέπει να υποστηρίζει τους ελευθέρους ανθρώπους που αντιστέκονται στις απόπειρες καθυποτάξεως τους από οπλισµένες µειοψηφίες ή από εξωτερικές επεµβάσεις. Οι σπόροι το ολοκληρωτισµού τρέφονται από την δυστυχία και την ένδεια. Μεταδίδονται και εξαπλώνουν στο κακό έδαφος της πτώχειας και του αλληλοσπαραγµού. Επιτυγχάνουν την πλήρη ανάπτυξη όταν η ελπίδα του λαού για ένα καλλίτερο µέλλον έχει πεθάνει. Οφείλουµε να διατηρήσουµε αυτή την Ελπίδα. Οι ελεύθεροι λαοί του κόσµου στρέφονται σε µας για την διατήρηση της ελευθερίας των."

https://history.state.gov/milestones/19451952/trumandoctrine

 

Τρείς µήνες αργότερα, στις 5 Ιουνίου 1947, ο Αµερικανός υπουργός Εξωτερικών, Τζορτζ Μάρσαλ, κατά τη διάρκεια οµιλίας του Πανεπιστήµιο του Χάρβαρντ διακήρυξε την εφαρµογή του δόγµατος Τρούµαν που τελικώς οδήγησε στην χορηγήσι ενός πακτωλού χρηµάτωνεκτεταµένης οικονοµικής βοηθείας, ύψους 17 δις δολαρίων (σηµερινής αξίας 130 δις δολ. ΗΠΑ), στις 17 ευρωπαϊκές χώρες που απεδέχθησαν την δωρεά, (Αυστρία, Βέλγιο, Λουξεµβούργο, Δανία, Γαλλία, Δυτική Γερµανία, Ελλάδα, Ισλανδία, Ιρλανδία, Ιταλία, Ολλανδία, Νορβηγία, Πορτογαλία, Σουηδία, Ελβετία, Τουρκία, Αγγλία). Στο µήνυµα αναφερόταν και τα έξης:

Read More

    
    

ΑΓΝΩΜΟΝΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΛΗΣΜΟΝΕΣ

Οι Έλληνες Κοµµουνιστές δεν συγχώρεσαν ποτέ την Αγγλία και την Αµερική επειδή µε τις επεµβάσεις τους έσωσαν την Ελλάδα από τον Κοµµουνισµό. Αυτό φαίνετε και στον τίτλο του επισήµου οργάνου τους «Ριζοσπάστης» που δηµοσιεύουµε σε άλλη σελίδα. Έτσι µπορεί να εξηγηθεί και το µίσος τους µε το άγαλµα του µεγάλου Αµερικανού Προέδρου Χάρυ Τρούµαν. Το άγαλµα ήταν δώρο της AHEPA, σαν έκφραση ευγνωµοσύνης της Οµογένειας στην Αµερική για την αλησµόνητη απόφαση του Προέδρου Τρούµαν να σώσει τους ‘Έλληνες από την πείνα και να εξασφαλίσει την ελευθερία τους.

Το άγαλµα του Τρούµαν ύψους 3,20 µέτρων, φιλοτέχνησε, το 1960, ο Αµερικανός γλύπτης Felix Weihsde Weldon και εγκαταστάθει στην Αθήνα το 1963.

Το 1965, όταν δέχθηκε βανδαλισµούς µε µπογιές και αβγά. Κατά τη διάρκεια της χούντας δύο φορές το 1970 και το 1971 µε εκρηκτικούς µηχανισµούς. Η δεύτερη, µάλιστα, βοµβιστική επίθεση, προκάλεσε και τον θανάσιµο τραυµατισµό ενός αστυνοµικού. Τον Μάρτιο του 1986 µε αφορµή την επίσκεψη του ΥΠΕΞ των ΗΠΑ στην Ελλάδα, ισχυρή ωρολογιακή βόµβα δηµιουργεί µεγάλες φθορές στο άγαλµα. Ο ανδριάντας σωριάζεται στην πλατεία. Την ευθύνη ανέλαβε η «Επαναστατική Οργάνωση Χρίστος Κασσίµης». Λίγες µέρες αργότερα µεταφέρεται για αποθήκευση από στελέχη της ΑΧΕΠΑ.

Παρά τις ενστάσεις των οµογενών της Αµερικής για άµεση τοποθέτηση, το Δηµοτικό Συµβούλιο αποφασίζει κατά πλειοψηφία να µην επανατοποθετηθεί.
Η επανατοποθέτησή του στο ίδιο σηµείο ενάµιση χρόνο αργότερα, τον Αύγουστο του 1987, µε απόφαση του τότε πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου στάθηκε αφορµή οξύτατης διαµάχης µε το ΚΚΕ. Ο δήµαρχος Αθηναίων Δ. Μπέης είχε προτείνει τη µεταφορά του αγάλµατος σε υπαίθριο χώρο του Πολεµικού Μουσείου. Η επίσκεψη όµως στην Αθήνα του Τζων Πλουµίδη, αντιπροέδρου της ΑΗΕΡΑ, το επανέφερε στην αρχική του θέση.

Ένα χρόνο, όµως, αργότερα, το 1987 η τροµοκρατική οργάνωση ΕΛΑ ανατινάζει το άγαλµα και το λούζει µε κόκκινη µπογιά. Το γεγονός αυτό κάνει την αστυνοµία να διατηρεί έκτοτε µόνιµη φρουρά για το άγαλµα µε φυλάκιο στην διπλανή πλατεία και φρουρά στην ταράτσα γειτονικής πολυκατοικίας!

Read More

    
    

Διοικώντας με γνώμονα την επιτυχία

Η κατάλληλη διαμόρφωση της εικόνας µιας επιχείρησης

■ Tου Κωνσταντίνου Ν. Κολιτσά (Συµβούλου Επιχειρήσεων)

Η εικόνα αντιστοιχεί στην πραγµατικότητα. Μπορεί να ακούγεται κοινότοπο, όµως παραµένει αληθινό. Έστω κι αν πρόκειται για τον πλέον ειλικρινή, ανιδιοτελή, αξιόπιστο, εργατικό και καλοπροαίρετο άνθρωπο στη γη, αν βγάζει προς τα έξω την εικόνα ότι είναι συµφεροντολόγος, τότε καθίσταται ως αληθές το τελευταίο, είτε µάς αρέσει είτε όχι. Στο κάτω-κάτω, κανένας δεν µπορεί να διαβάσει την σκέψη µας, οπότε αυτό που παρατηρούν οι άνθρωποι για να µας χαρακτηρίσουν είναι η εξωτερική εικόνα που εκπέµπουµε.

Το ίδιο ισχύει και για τις επιχειρήσεις µας. Δεν έχει σηµασία αν η κουζίνα ενός καταστήµατος λάµπει κυριολεκτικά από καθαριότητα… εάν τα πλακάκια στο ταβάνι είναι σκονισµένα ή κάποιος πελάτης που µόλις βγήκε από την τουαλέτα άφησε χαρτοπετσέτες πεταµένες χάµω, η εικόνα που εκπέµπεται είναι ότι πρόκειται για βρόµικο εστιατόριο. Μπορεί να είναι άδικο το συµπέρασµα αυτό, αλλά έτσι είναι η ζωή. Οπότε, η πρόκληση στην οποία καλούµαστε να ανταποκριθούµε είναι να βεβαιωθούµε ότι διαρκώς διαχειριζόµαστε την εικόνα µας κατά τον καλύτερο δυνατόν τρόπο. Στην παραπάνω περίπτωση, η εξωτερική εικόνα του καταστήµατος µπορούσε να βελτιωνόταν µέσα από τον τακτικό καθαρισµό των πλακακιών του ταβανιού και τον έλεγχο της καθαριότητας των χώρων των αποχωρητηρίων τουλάχιστον κάθε µισή ώρα. (Οι εβδοµαδιαίες λίστες ελέγχου αποτελούν ένα πολύ καλό εργαλείο που θα βοηθήσει στο να διατηρηθεί το περιβάλλον ενός εστιατορίου σε καλή κατάσταση και να εκπέµπει µια καλή εικόνα. Οι λίστες αυτές µπορεί να περιλαµβάνουν τα πάντα, από τον έλεγχο της κατάστασης της µαρκίζας µέχρι του αριθµού των καµένων λαµπτήρων στον χώρο εστίασης).

Η εικόνα, όµως, δεν περιορίζεται µόνο σε αντικείµενα. Οι συµπεριφορές που παρατηρούν οι πελάτες τούς βοηθούν να σχηµατίσουν κάποια γνώµη για ένα κατάστηµα και για την ιδιοκτησία του. Δείτε το παρακάτω παράδειγµα. Όσο καλό αφεντικό και να είναι κανείς, αν ένας πελάτης τον δει την ώρα που επιπλήττει κάποιον υπάλληλο, το συµπέρασµα που θα µπορούσε να εξαχθεί είναι ότι πρόκειται για σκληρό αφεντικό που συµπεριφέρεται στο προσωπικό του σαν να ήταν σκλάβοι. Μπορεί οι υπάλληλοι ενός καταστήµατος να απολαµβάνουν καταπληκτική ιατροφαρµακευτική περίθαλψη, γενναίες παροχές αδειών, µερίσµατα από τα κέρδη της επιχείρησης και ελαστικά ωράρια εργασίας, όµως αν οι πελάτες δουν το αφεντικό να µαλώνει τους σερβιτόρους, θα επηρεαστούν αρνητικά από την τελευταία σκηνή όταν διαµορφώνουν την γνώµη τους.

Read More

    
    

Μισό αιώνα μετά την Χούντα

Από το βιβλίο του Μανώλη Γ. Κασσώτη "Δωδεκανησιακή Παρουσία στην Αµερική"

(Έκδοση της Στέγης Γραµµάτων και Τεχνών Δωδεκανήσου", Αθήνα 2014)
Στην αρχή το βάρος του Δωδεκανησιακού αγώνα βρισκόταν στην Αθήνα και εκεί γίνονταν όλες οι ενέργειες για την Εθνική αποκατάσταση της Δωδεκανήσου. Αργότερα λόγω των πολιτικών και διπλωµατικών πιέσεων που ασκούσε η Ιταλία στην Ελλάδα για την δράση των εκεί Δωδεκανησίων, ένα µέρος του αγώνα µεταφέρθηκε στην Αίγυπτο όπου οι εκεί Δωδεκανήσιοι είχαν και οικονοµική ευχέρεια και µεγαλύτερη ελευθερία δράσης. Αργότερα µε την έναρξη του Δευτέρου Παγκοσµίου Πολέµου, το βάρος του Δωδεκανησιακού Αγώνα µετατοπίστηκε από την Αθήνα και την Αίγυπτο στη Δωδεκανησιακή παροικία της Αµερικής.

Εθνικό Δωδεκανησιακό Συµβούλιο Αµερικής

Από το 1934 ο αγώνας στην Αµερική διεξαγόταν αποκλειστικά από την ΔΝΑ, κυρίως µέσω του «Δωδεκανήσιος», και τούτο για να µην επισύρουν την οργή των Ιταλικών αρχών εναντίον των συγγενών των µελών των τοπικών συλλόγων, που έµεναν στα Δωδεκάνησα. Από την στι­γµή όµως της επίθεσης της Ιταλίας κατά της Ελλάδας δεν υπήρχε λόγος να κρατούνται τα προσχήµατα και όλοι οι Δωδεκανήσιοι προθυµοποιήθηκαν να βοηθήσουν. Προς τον σκοπό αυτόν, στις 30 Οκτωβρίου 1940, δυο µέρες µετά την ιταλική επίθεση, συνήλθαν, κα­­­τόπιν προσκλήσεως της ΔΝΑ οι αντι­πρόσωποι των 14 τοπικών Δω­δεκα­­νησιακών Σωµατείων της Νέας Υό­­ρκης και απετέλεσαν τον πρώτο πυρήνα του Εθνικού Δωδεκανησιακού Συ­­µβ­ου­­­λίου Αµερικής (ΕΔΣΑ)(1). Σ’ αυτό προ­­­­σχώρησαν αµέσως και τα άλλα Δωδεκανησιακά σωµατεία Βορείου και Νο­τίου Αµερικής και στην συνέχεια του εξωτερικού.

Η εκτελεστική επιτροπή του ΕΔ­ΣΑ αποτελείτο από τους: Μανώλη Κου­λουκουντή, Αντώνη Παπαδάκη, Νι­κόλαο Μαυρή και τον εκάστοτε πρό­εδρο και γραµµατέα της ΔΝΑ, µε πρόεδρο τον Νικόλαο Μαυρή. Ως πρώτη δόση ο Μανώλης Κουλουκουντής και τα αδέλφια του, ο Αντώνης Παπαδάκης και ο Νικόλαος Μαυρής χρηµατοδότησαν το ΕΔΣΑ µε το ποσό των 15.000 δο­λαρίων. Κατόπιν της ηγεµονικής δω­ρεάς των Κασίων εφοπλιστών το ΕΔ­ΣΑ εγκαταστάθηκε σε γραφείο στο Rockefeller Center µε δύο γραµµατείς.

Read More