Categories

    
    

Η ίδρυση του Σχολείου Αστόριας

Απόσπασµα από το βιβλίο του Ν. Ανδριώτη µε την ευκαιρία µιας δωρεάς του 1.000.000 δολ.

Ο Νίκος Α. Ανδριώτης απέδειξε για µια ακόµη φορά την αφοσίωσή του στα ελληνικά γράµµατα και στην διατήρηση της ελληνικής γλώσσας στην Αµερική, µε µια δωρεά 1.000.000 δολ. για την πλήρη ανακαίνιση του Δηµοτικού Σχολείου της Κοινότητας που στεγάζεται σε κτίριο του ναού της Αγίας Αικατερίνης στην Αστόρια.

Οι δεσµοί του κ. Ανδριώτη µε το σχολείο αυτό χρονολογούνται από το 1976, όταν το εγκαινίασε ως πρόεδρος της Κοινότητας για πρώτη φορά.

Με την ανακαίνιση, οι 6 αίθουσες διδασκαλίας θα αυξηθούν σε 11 και στο ισόγειο θα δηµιουργηθεί χώρος για την λειτουργία πολιτιστικού κέντρου.

Ο κ. Ανδριώτης έχει αφιερώσει σηµαντικό µέρος της ζωής του στην Κοινότητα της Αστόριας. Υπηρέτησε επί 16χρόνια ως Πρόεδρός της και περισσότερα ως Πρόεδρος της Σχολικής Επιτροπής προς την οποία έγινε η εντυπωσιακή δωρεά του. Η δωρεά αυτή µας οδήγησε πίσω, στο βιβλίο του κ. Ανδριώτη µε τίτλο "Η πορεία µου χωρίς ράσο" που εξεδόθη πριν ένα χρόνο (βλέπε Estiator Αυγούστου 2016). Από το βιβλίο αυτό αναδηµοσιεύουµε το κεφάλαιο για το πρώτο Ελληνικό Γυµνάσιο στην Αµερική:

 

Η ιδέα για να δηµιουργήσουµε το πρώτο ελληνικό Γυµνάσιο-Λύκειο στην Αµερική δεν ήτανε αποκλειστικά δική µου. Υπήρξε µια προεργασία. Όταν έγινα πρόεδρος, µε το «καλώς όρισες» της πρώτης χρονιάς, ήρθανε να µε συγχαρούν και να µου πούνε πόσο χάρηκαν για την εκλογή µου τρεις απλοί άνθρωποι. Τρεις γονείς µε παιδιά στο σχολείο. Ο Γεώργιος Μπιτσάνης, ο Γεράσιµος Παπαδούλης και ο Θωµάς Κυριαζής. Οι δυο πρώτοι δεν βρίσκονται πια στη ζωή.

Αυτοί είχαν κάνει µια επιτροπή υπέρ των ελληνικών γραµµάτων και της ίδρυσης Γυµνασίου-Λυκείου στην Αστόρια, αλλά οι προηγούµενες διοικήσεις τους σνόµπαραν και δεν τους άφηναν να φέρουν την εισήγησή τους στη Σχολική Επιτροπή.

Μετά την εκλογή µου, Ιανουάριο µήνα, ήρθαν και µε βρήκαν και µού είπαν: «Ανδριώτη, στηριζόµαστε σ' σένα». Τους υποσχέθηκα να τους βοηθήσω και αµέσως ζήτησα από τον τότε πρόεδρο της Σχολικής Επιτροπής, Νίκο Τσιάµη, συγχωρεµένος σήµερα, να τους καλέσει να παραστούν στην επόµενη συνεδρίασή της. Αυτός ήτανε αµερικανογεννηµενος, αλλά η οικογένειά του ήτανε στενά δεµένη µε την κοινότητα.

Κι όντως ήρθαν στη συνεδρίαση, µίλησαν γι’ αυτά που ήθελαν να γινουν, κι εγω τους ευχαριστησα και είπα ότι θα τα προωθήσουµε. Οι άλλοι δεν µiλησαν καθόλου. Αργότερα, µε συνάντησαν και ιδιαιτέρως και µού είπαν πως ήτανε έτοιµοι να φέρουν το θέµα ίδρυσης Γυµνασίου-Λυκείου στη γενική συνέλευση του Απριλίου. Η κοινότητα έκανε δυο γενικές συνελεύσεις το χρόνο. Μού ζήτησαν επίσης, όταν θα ήτανε παρόντες στη συνέλευση του Απριλίου, να τους υποστηρίξω για να ψηφιστεί η πρότασή τους. Τους είπα ότι θα έπρεπε να προετοιµαστούν επί του θέµατος και ότι ως πρόεδρος της συνέλευσης θα προωθούσα την πρότασή τους.

Στις 8 Απριλίου 1976, κι ενώ ήµουνα µόνο τέσσερις µήνες πρόεδρος, κατά τη γενική συνέλευση, παρουσιάστηκε το θέµα επί τάπητος και ψήφισε η ολοµέλεια να προχωρήσουµε το έργο για το σχολείο, προσθέτοντας σταδιακά τις τάξεις ώστε στο τέλος να γίνει ένα ολοκληρωµένο Γυµνάσιο-Λύκειο. Δηλαδή, η ενάτη τάξη να πάει στη δεκάτη, η δεκάτη στην ενδεκάτη κ.ο.κ. Το σχολικό κτίριο του Αγίου Δηµητρίου κάλυπτε τις ανάγκες των ανωτέρων τάξεων καθότι για τις µικρές τάξεις υπήρχε το παράρτηµα στην Αγία Αικατερίνη. Θα πρέπει να σηµειώσω ότι το πρώτο κτίριο στον Άγιο Δηµήτριο, που στέγασε το Δηµοτικό Σχολείο, είχε ανεγερθεί το 1956.

Read More

    
    

Διοικώντας με γνώμονα την επιτυχία

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΝΤΑΣ ΤΑ «ΚΑΡΚΙΝΩΜΑΤΑ» ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ

■ Του Κωνσταντίνου Κολίτσα | Συµβούλου Επιχειρήσεων
 

Όπως ο καρκίνος στον άνθρωπο καταστρέφει το σώµα στο οποίο αναπτύσσεται, το ίδιο συµβαίνει και σε µια επιχείρηση. Η µόνη διαφορά είναι ότι τα «καρκινώµατα» σε µια επιχείρηση αντιµετωπίζονται πιο άµεσα και αποτελεσµατικά.

Ο κάθε οργανισµός διαθέτει «καρκινώµατα», δηλαδή, κακοήθεις ανθρώπους που µολύνουν το υπαλληλικό περίγυρο. Και η εν λόγω κακοήθεια δύναται να οδηγήσει έναν οργανισµό σε ολοσχερή καταστροφή. Τα εστιατόρια διαθέτουν ίσως παραπάνω περιπτώσεις από άλλους εργασιακούς χώρους, διότι οι φυσιολογικές εργασιακές συνθήκες στον κλάδο αυτό, όπως η µεγάλη πίεση, πολύωρα ωράρια, σκληρή εργασία, υψηλό ποσοστό υπαλλήλων οι οποίοι δεν µιλούν τα αγγλικά ως πρώτη γλώσσα, ευνοούν την εξάπλωση αυτής της κακοήθους συµπεριφοράς. Και όπως µε τον πραγµατικό καρκίνο, ο καλύτερος τρόπος να αντιµετωπιστεί η ασθένεια αυτή σε µια επιχείρηση είναι µέσα από την πρόληψη.

Από την στιγµή που ο διευθυντής ενός εστιατορίου αναγνωρίζει τις φυσιολογικές συνθήκες που δύνανται να υποθάλψουν κάποιο αρνητικό κλίµα, βρίσκεται σε καλύτερη θέση να προστατέψει την επιχείρησή του από τις συνέπειες του καρκινώµατος αυτού που την πλήττει. Το πρώτο βήµα προϋποθέτει την παραδοχή εκ µέρους της διεύθυνσης ότι το προσωπικό εργάζεται σκληρά και συχνά κάτω από δύσκολες συνθήκες. Άρα, η σηµασία των προσπαθειών που καταβάλλουν οι εργαζόµενοι δεν πρέπει να παραγκωνίζεται ή να µειώνεται. Αντιθέτως, η διεύθυνση οφείλει να σέβεται την εργατική προσφορά των υπαλλήλων και να τους παρέχει την υποστήριξη που χρειάζονται για να επιτύχουν στο έργο του. Ένας διευθυντής που δεν εκτιµά και δεν σέβεται το προσωπικό του ενδέχεται να αποτελεί ο ίδιος την πρωτογενή εστία του καρκίνου που κατατρώγει την επιχείρησή του! Επίσης, η διεύθυνση πρέπει να γνωρίζει ότι συχνά, η αγανάκτηση που αισθάνεται κάποιο µέλος του προσωπικού που δρα ως «καρκίνωµα» µπορεί να είναι δικαιολογηµένη. Οπότε, πρέπει πρώτα να µάθει τα παράπονα των εργαζοµένων µέσα από συζητήσεις µε το προσωπικό – ειδικά µε αυτούς που έχουν αρνητική διάθεση και ενδέχεται να µεταδώσουν την αρνητικότητα αυτή και σε άλλους. Φυσικά, αυτό δεν σηµαίνει ότι δεν υπάρχουν και εργαζόµενοι που είναι ολωσδιόλου κακοί εργάτες. Όµως, ας είµαστε ειλικρινείς και ας αναλαµβάνουµε την ευθύνη όταν ένας καλός υπάλληλος µεταλλάσσεται σε κακό ή όταν ένας δυνητικά καλός υπάλληλος αναδειχθεί κακός.

 

«Ο τάδε εργάζεται καλά όταν έχει κέφι».

Αν θυµόσαστε να έχετε κάνει παρόµοιες δηλώσεις, τότε ήρθε η ώρα να αναρωτηθείτε γιατί ο τάδε να έχει νεύρα στο κάτωκάτω. Μήπως είναι ευέξαπτος ή πάσχει από κάποια διπολική διαταραχή; Ή µήπως η κακοκεφιά του σχετίζεται µε θέµατα στον εργασιακό χώρο; Αναρωτηθείτε εάν το εργασιακό περιβάλλον του είναι σταθερό ή ασταθές. Μήπως σηκώνει τα βάρη που αναλογούν σε άλλους υπαλλήλους, οι οποίοι δεν έχουν τα ίδια προσόντα µε εκείνον ή δεν εργάζονται όσο σκληρά εργάζεται αυτός; Μήπως τα συστήµατα που εφαρµόζονται δυσχεραίνουν την εργασία που παράγει ή η έλλειψη συστηµάτων εκεί που χρειάζονται του δηµιουργεί κάποιο επιπλέον αχρείαστο φόρτο εργασίας; Αναρωτηθείτε εάν δείχνει να προβληµατίζεται περισσότερο από τους προϊσταµένους τους όταν µια δουλειά δεν γίνεται όπως πρέπει. Η ουσία είναι ότι ένας διευθυντής δεν πρέπει δέχεται εύκολα συµπεράσµατα του τύπου «ο τάδε είναι κυκλοθυµικός», αλλά αντιθέτως, να αναρωτιέται τι τον κάνει να ερεθίζεται, διερευνώντας την υπόθεση σε βάθος και διορθώνοντας τα κακώς κείµενα όπου η αγανάκτηση ενός εργάτη είναι δικαιολογηµένη.

Read More