Εκεί, στις κοραλλένιες θάλασσες και τις χρυσαφένιες αμμουδιές της Καραϊβικής, εκεί που ο φοίνικας γέρνει σεβαστικά πάνω στο κύμα, δοξάζοντας την ομορφιά και τη μανία του, εκεί που οι άνθρωποι πάντα χαμογελούν γιατί δεν ξέρουν, τι δεν έχουν. Εκεί που το κρασί, η μουσική και ο χορός λατρεύονται, όπως παλιά ο Βάκχος κι’ ο Απόλλωνας σε κείνα τα μέρη του φωτός, της ζέστης και του αισθησιασμού, ξαναπήγε, ξανά ταξίδεψε το ... καραβάνι του ESTIATOR.

«Αυτός ο κόσμος ο μικρός, ο Μέγας...», όπως γράφει ο Ελύτης, τις μέρες μας μικραίνει και πάει, λόγω της ταχύτητας, που όλο και θεριεύει στα χρόνια μας. Λίγες ώρες, λίγες εκατοντάδες λεπτά, χωρίζουν πλέον τον Έλληνα της Νέας Υόρκης, της Καλιφόρνιας, του Κονέκτικατ, του Σικάγο, του Καναδά, από τα μέρη με το φως, τη ζέστη και τη μουσική.

Ταξίδεψαν λοιπόν φέτος οι Conquistadores (κατακτητές), όπως συνηθίζω να τους λέω, της Καραϊβικής, η συντροφιά του Estiator, στη Νοτιοανατολική χερσόνησο του Yucatan, του Μεξικού, 60 μίλια Νοτιοδυτικά του Cancun, απέναντι από το νησί του Cozumel , στις αμμουδιές της Riviera Maya, μόλις 12 μίλια μακριά από το Τulum, που βρίσκονται οι ερειπωμένες πυραμίδες των Mayas.

Δώδεκα Πολιτείες της Αμερικής και εκείνη του Οντάριο από τον Καναδά, αλλά και η Καστοριά από την Ελλάδα, αντιπροσωπεύτηκαν στο φετινό ταξίδι, παρά την οικονομική κρίση.

Οι καλλιτέχνες

Παρέα μας φέτος, όπως και πέρσι, ο Σπύρος Καρδάμης, στο συνθεσάιζερ, ο Γιώργος Μούτσης, στο μπουζούκι και ο Λευτέρης Μπουρνιάς στο Κλαρίνο, πάντα κεφάτοι και σωστοί. Στο τραγούδι ο Σταύρος Θεοδώρου, άφησε άριστες εντυπώσεις, η Ρένα Τσάπελα, που φέτος είχε την...τύχη να την παρακολουθούν θεατές, ο πατέρας της, Γιώργος Τσάπελας, ο Παππούς της, γνωστός παλιός Μαέστρος, ο Μάικ Ντάνιελς και η γιαγιά της. Τέλος, είχαμε , έναν νέο καλλιτέχνη τ ον Παναγιώτη Σαβουλίδη, και το αηδόνι της Ρούμελης Κώστα Γρηά.

Η διασκέδαση

Όπως πολλοί ίσως γνωρίζετε στα ταξίδια μας αυτά, κάθε βράδυ, (9.30-1.30 το πρωί) έχομε «Ελληνικές βραδιές» με μπουζούκι (άλλωστε Βouzouki Week είναι αυτό), κλαρίνο και τα ...συναφή. Φέτος είχαμε και τουμπελέκι που έπαιξε αφιλοκερδώς ο Γεράσιμος Μοσχονάς.

Λοιπόν η πρώτη, μπορώ να πω και η δεύτερη βραδιά ...κύλισαν ομαλά, την Τρίτη όμως και φαρμακερή τα πράγματα άρχισαν να πηγαίνουν... προς τ’ απάνω... με ιλιγγιώδεις ρυθμούς!

Το πράμα άρχισε κάπως έτσι... κατά τις 11 η ώρα την Πέμπτη το βράδυ, βάζει Ντάρι-ντάρι, Δεντρολίβανο και Καράβια Χιώτικα, ο Θεοδώρου, τα παίρνομε εν κρανίω οι νησιώτες, πεταγόμαστε απάνω και γίνεται... «της εν πολλές αμαρτίαις περιπεσούσης γυνής...». Το παρκέ κάτω από τα πόδια μας τρίζει, ο Κουργελής (χιώτης κι’ αυτός) χτυπάει με δύναμη τα πόδια κάτω, ο Κοντορούχας δεν βαστιέται με τίποτα, ο Καλαντζής φωνάζει, εγώ φωνάζω, η Πάρις ...όπα, η Αλεξανδρα ..όπα, η Μαρία , η Κατίνα, και οι άλλες, ...πανηγυρίζουν, ο Μπουρνιάς ανεβάζει το κλαρίνο μέχρι εκεί που δεν πάει άλλο, οι Μεξικάνοι στο Μπαρ είναι έτοιμοι... να πάρουν δρόμο, τα μοχίτος, οι μαργαρίτες, τα μπαχάμα-μάμα, τα πίνα –καλάδα, οι βότκες, ρέουν ασταμάτητα, ...ο αρχαίος Βάκχος, χαμογελά, λέει από μέσα του, ρε αυτοί πράγματι είναι δικοί μου, ...ο μύλος παίρνει μπρός και όταν ο μύλος πάρει μπρος, τα αλέθει όλαααα!..

Μπαίνει η σούστα στη συνέχεια, μπαίνουν και οι Δωδεκανήσιοι στο χορό, άντε τώρα

Το Σαββάτο βράδυ ... τα ίδια και χειρότερα, που λέει ο γιατρός. Το ...έγκλημα ξεκίνησε με τον Κώστα τον Φώτογλου. Φέρνει καμιά τριανταριά σφηνάκια στις κυρίες, άλλα τόσα σε άλλο λίγο, παθαίνουν... εγκεφαλική τρικυμία, οι κυρίες και παίρνει φωτιά... το Κορδελιό, και να η χαρτούρα να πέφτει ...θρού, σαν τη βρόχα του Ζαμπέτα. Ευτυχώς έγινε ένα χαλί από δολάρια πάνω από το παρκέ και σώθηκαν ... τα σανίδια, αλλιώς θάχαμε να πληρώνομε και αποζημιώσεις... Καταλαβαίνετε δηλαδή που πήγε το πράμα, οι Μεξικάνοι αρχίζουν... να συνηθίζουν την κατάσταση, τα τιπς πέφτουν σύννεφο, τα παιδιά κάνουν σε μια βραδιά , ότι σε ένα μήνα. Χορεύουν και...τσάμικο οι Μεξικάνοι, άντε και πέφτει στη πίστα ο «Αετός που πεθαίνει στον αέρα» και εγώ δεν μπορώ από το σύννεφο της χαρτούρας να πάρω φωτογραφία.. «αχ Ελλάδα σ’ αγαπώ!»....

Δεν γράφω άλλα για να μη σας σκανδαλίσω και ...έρθετε ΟΛΟΙ του χρόνου!....Αυτά μόνο να πάρετε μια ιδέα!..