|
ΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΒΑΔΕΒΟΥΛΗ
ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ
Μετά την καταπληκτική επιτυχία τους στο Σικάγο,
εισβάλλουν στο Νιού Τζέρσεϋ και στην Αμερικανική Αγορά
με νέα, πρωτότυπα προϊόντα ζαχαροπλαστικής.
.
Οι αδελφοί Βαδεβούλη αποτελούν μια εξαίρετη περίπτωση προόδου που την αποδίδουν όχι μόνο στην εργατικότητα και τα επιχειρηματικά τους προσόντα, αλλά και στην ικανότητά τους να συνεργάζονται μεταξύ τους, να διαχωρίζουν τις ευθύνες τους και να θέτουν κοινούς στόχους με ομόνοια και αγάπη.
Βεβαίως, το μεγάλο δημιούργημα αυτής της συνεργασίας του Παύλου, του Ντίνου και του Δημήτρη, είναι η La Francaise Bakery, που εδρεύει στο Σικάγο με ετήσιες πωλήσεις 50 εκατομμυρίων δολλαρίων και ετήσια αύξηση των πωλήσεων από 10%-30%. Η εταιρία βρίσκεται στο Northlake, Illinois, προάστειο του Σικάγου, σε εγκαταστάσεις που καταλαμβάνουν 200.000 τετραγ. πόδια, προφανώς οι μεγαλύτερες εγκαταστάσεις ελληνι-κής ιδιοκτησίας εταιρίας στην Αμερική. Είναι το τρίτο κατά σειρά εργοστάσιο των αδελφών Βαδεβούλη από τότε που άρχισαν μόνοι την La Francaise Bakery, για να την αναπτύξουν σε μια από τις μεγαλύτερες του είδους στην Αμερική, εξοπλισμένη με τα τελειότερα μηχανήματα και την σύγχρονη τεχνολογία που της εξασφαλίζει την ικανότητα παραγωγής εκλεκτής ποιότητας προϊόντων για τα εστιατόρια και για το σπίτι.
Κύρια προϊόντα της εταιρίας είναι: Cinnamon Rolls, French Toast, Croissants, Danish, Puff Pastries,Scoop and Bake Muffins και Bagels. Έχει 240 πελάτες αντιπροσώπους χονδρικής πώλησης και τα προϊόντα της βρίσκον-ται σε 10.000 super markets σε όλη την Αμερική, σε πάνω από 10,000 εστιατόρια, αρτοπωλεία, supermarkets, ξενοδοχεία, delis κ.λ.π. Μεταξύ των πελατών είναι τα ξενοδοχεία Marriott, Bass Hotels, Holiday Inn, Four Seasons, MGM Grand. Στα εστιατόρια διατίθενται από την SYSCO, Alliant, Gordon Foodservice, US Foodservice, Dot Foods, κ.λ.π.
Άλλοι πελάτες της La Francaise Bakery είναι: Starbucks, Bob Evans, Applebee’s, IHP, Barnes & Noble, Dennys, Walmart Super Centers και πολλές άλλες αλυσσίδες καταστη-μάτων σε όλα τα σημεία της Αμερικής.
Η La Francaise Bakery μετέχει κάθε χρόνο στην μεγάλη έκθεση τροφίμων του National Restaurant Association και σε πολλές άλλες περιφερειακές εκ-θέσεις που έχουν σχέση με τα προ-ϊόντα της. Είναι ορθολογιστικά ορ-γανωμένη στις προμήθειες, στην παραγωγή, στο μάρκετινγκ και στις πωλήσεις και ακολουθεί τις σύγχρονες μεθόδους ανάπτυξης σε όλους αυτούς τους κλάδους.
Το εργοστάσιο στο Σικάγο, το οποίο επισκεφθήκαμε τελευταία, αποτελεί την τελευταία λέξη από πλευράς οργανώσεως και συστήματος πα-ραγωγής. Δουλεύει 24 ώρες την ημέρα, χωρίς διακοπή. Εντύπωση κάνει στον επισκέπτη η οργάνωση παραλαβής και αποθήκευσης των πρώτων υλών που φθάνουν στο εργοστάσιο, το ζύμωμα σε ειδικές μηχανές, η διαδικασία ετοιμασίας της ζύμης για τα διάφορα προϊόντα, οι γραμμές παραγωγής, το ψήσιμο, η αποθήκευση σε χώρους καταψύξεως χιλιάδων τετραγωνικών ποδιών.
Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει πολλές αναγνωρίσεις και τιμές για την εταιρία και τα προϊόντα της. Έλαβε το Arby’s Ventor Recognition Award του 1998 για παγωμένα cinnamon rolls. To 1997 έλαβε το Marketing Masters Award του περιοδικού INC. Τον περασμένο χρόνο οι αδελφοί Βαδεβούλη ήταν μεταξύ των τελικών υποψηφίων για το περίφημο Enterpreneur of the Year Award.
Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβου-λίου είναι ο Πωλ Βαδεβούλης, Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος ο Ντίνος και Chief Operating Officer ο Δημήτρης. Πρόεδρος της εταιρίας είναι ο Τζων Βελέρης και Αντιπρόεδρος για τα Οικονομικά ο Τζων Ουρμπέλης.
Νέο απόκτημα
Από τον Νοέμβριο, οι αδελφοί Βαδεβούλη είναι ιδιοκτήτες της βιομηχανίας Venetian Bakery, στο East Brunswick, N.J. Πρόκειται για εγκατα-στάσεις 40.000 τ.π. που στεγάζουν το μοναδικό στην Αμερική εργοστάσιο παραγωγής Panettone. Με την πείρα του La Francaise, οι τρεις δαιμόνιοι Ηπειρώτες προσθέτουν και άλλα, ιδικής τους επινοήσεως προϊόντα για τα εστιατόρια και τα supermarkets, χρησιμοποιώντας την περίφημη ιταλική μαγιά που χωρίς χημικά συντηρητικά, εξασφαλίζει στα προϊόντα ζωή 4-6 μηνών. Πρόκειται για μια νέα, πολύ ενδιαφέρουσα πρωτοβουλία στον χώρο παραγωγής προϊόντων προγεύ-ματος, κέϊκ, άλλων γλυκισμάτων και bagels, που είναι βέβαιο ότι θα αποτελέσει πραγματική επανάσταση.
Συνομιλία με τον Πωλ Βαδεβούλη
Για την εταιρία, τα προϊόντα της, την παραγωγή και τα σχέδια των αδελφών, μιλήσαμε με τον Πωλ Βαδεβούλη, έναν ανήσυχο και δημιουργικό επιχειρη-ματία, στο νέο εργοστάσιο:
—Τί είναι το Panettone και ποιά η θέση του στην αμερικανική αγορά; Ποιό το ύψος των εισαγωγών και των πωλήσεων;
ΒΑΔΕΒΟΥΛΗΣ: Μιλάμε για το Venetian Bakery και γιατί δείξαμε ενδιαφέρον γι’ αυτό. Για να μπορέσεις να επιζήσεις σ’ αυτή την αγορά πρέπει να μπορέσεις να κρατήσεις ή να δημιουργήσεις κάποιο μονοπώλιο. Όλοι κουράζονται μετά από ένα χρονικό διάστημα να πηγαίνουν στο ίδιο εστιατόριο. Και πηγαίνουν σε κάποιο άλλο. Γι’ αυτό και οι Έλληνες εδώ προσφέρουν πολλά προϊόντα, πολλά φαγητά στα εστιατόριά τους με την λο-γική ότι “έρχονται σε μένα αφού τα έχω όλα”. Στον κλάδο των bakeries δεν ισχύει αυτό.
ΕΡΩΤ.: Ιδιαί-τερα για το Pa-nettone, είναι γνωστό ότι η κατανάλωσή του γίνεται στις γιορ-τές και κυρίως τα Χριστούγεννα.
ΒΑΔ.: Ειδικά αυτό το εμπό-ρευμα κατα-ναλώνεται κατά το τελευταίο τέ-ταρτο της χρο-νιάς, περισσότερο τα Χριστούγεννα και το Thanksgiving. Από εκεί άρχισε και στην Ιταλία. Και οι ιταλικές εταιρίες που παράγουν αυτό το εμπόρευμα και το προωθούν στην αγορά, είναι μόνο για το τελευταίο τέταρτο του χρόνου. Οι παραγγελίες όλες στην αγορά αυτή, δίνονται το δεύτερο τέταρτο, περίπου τον Απρίλιο. Οι παραγωγοί κάνουν σχέδια και ετοιμάζουν την παραγωγή. Υπάρχουν πέντε με δέκα περίπου μεγάλες εταιρίες που βγάζουν αυτό το προϊόν στην Ιταλία.
ΕΡΩΤ.: Και πόσες κάνουν εξαγωγές εδώ στην Αμερική;
ΑΠΑΝΤ.: Σχεδόν όλες. Περίπου η αμερικανική αγορά απορροφάει ποσότητες ύψους 100 εκατομ. δολλαρίων τον χρόνο.
ΕΡΩΤ.: Αφού το εργοστάσιό σας είναι το μοναδικό στην Αμερική, τί ποσοστό αντιπροσωπεύει μέχρι τώρα η παραγωγή του;
ΑΠ.: Το 10% περίπου. Αυτό το εργοστάσιο άρχισε να λειτουργεί μόλις εδώ και πέντε χρόνια. Όμως το εργοστάσιο συνεχίζει με παθητικό, ακριβώς επειδή συνεχίζει να δουλεύει μόνο το τελευταίο τέταρτο του χρό-νου.
ΕΡ.: Πώς σκέφτεστε να καλύψετε τα άλλα δύο τρίτα του χρόνου;
ΑΠ.: Αυτή ήταν και η προοπτική που αγοράσαμε το εργοστάσιο. Επειδή εμείς έχουμε ήδη το marketing που δουλεύουμε με το Food Service και την λιανική πώληση, φτιάξαμε καινούργια συσκευασία, καινούργια πακέτα. Είμαστε έτσι πρωτοπόροι. Τα σχεδιάσαμε έτσι για να αποκτήσουμε την άλλη αγορά. Αυτά σχεδιάστηκαν, πήγαμε στους πελάτες μας τους ίδιους, αυτούς που πουλάνε, καθώς και στα εστιατόρια που πουλάνε δίπλα στο ταμείο τους. Και ρωτήσαμε τί μπορούν να κάνουν, πώς θα φαίνεται καλύτερα το πακέτο. Πήγαμε στα supermarkets με τα οποία συνεγαζόμαστε, και τους ρωτή-σαμε τί ακριβώς θέλουν, μέγεθος, τιμή και πακετά-ρισμα. Και προ-χωρούμε αναλό-γως.
Η αγορά των εστιατορίων
ΕΡ.: Ειδικότερα για την μεγάλη αγορά των εστι-ατορίων, τί στρα-τηγική έχετε; Τί προϊόντα θα μπο-ρέσετε να προ-σφέρετε σ’ αυτά;
ΑΠ.: Με το La Francaise, ανα-βαθμίζουμε την αμερικανική κουζίνα. Σχεδιάζουμε στο να στείλουμε σε όλα τα εστιατόρια το νέο μας French Toast. Δεν είναι κάτι καινούργιο. Παίρνει το ψωμί ο άλλος, το βουτάει στο αυγό, το βάζει στην γκρίλλα, το γυρίζει δυό φορές, του βάζει λίγη σκόνη ζάχαρη και είναι έτοιμο. Εμείς βγάλαμε διαφορετικό προϊόν. Δεν το έχει άλλος αυτό το προϊόν. Πήραμε την ίδια φόρμουλα, τα ίδια συστατικά και φτιάξαμε διάφορες γεύσεις: σοκολάτα, μπλούμπερυ, αμύγδαλο, βανίλια κ.λ.π. Φτιάξαμε το ίδιο στρογγυλό σχέδιο το οποίο είναι περίπου οκτώ ίντσες. Κοιτάξαμε τις τιμές στην αγορά των εστιατορίων και καταλήξαμε στην τιμή των 50 σεντς για τρία κομμάτια.
ΕΡ.: Περίπου πόσο τοις εκατό της παραγωγής σας στο La Francaise καταναλίσκεται στα εστιατόρια;
ΑΠ.: Το 50% περίπου. Αυτό το εμπόρευμα που βγάλαμε στο νέο αυτό εργοστάσιο είναι το French Toast για τα εστιατόρια. Το French Toast και το νέο κέϊκ που κατασκευάζουμε θα πηγαίνει και στην λαϊκή πώ-ληση. Αυτό που θα τρώνε οι πελάτες του εστιατορίου θα το βρίσκουν σε πακέτο κοντά στο ταμείο και θα το αγο-ράζουν φεύ-γοντας.
ΕΡ.: Να πούμε κάτι για την παραγωγή του προϊόντος και ιδιαίτερα για την μαγιά. Είναι βέβαια μια ειδι-κή μαγιά.
ΑΠ.: Είναι το πρώτο εργο-στάσιο στην Αμερική που έχει αυτή την μαγιά και μπορεί να κατασκευάσει panet-tone. Περνούν περίπου 45 ώρες από την στιγμή που ξεκινάς το μίγμα μέχρι που θ’ αρχίσεις το πακετάρισμα. Η μαγιά έχει ηλικία 150 ετών και έρχεται μόνο από την Ιταλία. Ήρθε σε μας με αεροπλάνο και κάποιος την συνώδευε σαν να ήταν ένα μωρό. Είχε κάθισμα δικό της, που λένε. Αυτή την ανακατεύουμε καθημερινώς. Παίρ-νουμε την μαγιά, της ρίχνουμε νερό, της βάζουμε λίγο αλεύρι, την ζυγίζουμε και την ξαναβάζουμε στο ψυγείο. Κάθε μέρα επαναλαμβάνεται η διαδικασία για να την κρατήσουμε ζωντανή για να έχει την δυνατότητα να φουσκώνει την υπόλοιπη μέρα το ζυμάρι.
Breakfast Bread
ΕΡ.: Το ερώτημα είναι για τους υπό-λοιπους μήνες. Με τί είδους παρα-γωγή θα καλυφθεί ο χρόνος αυτός;
ΑΠ.: Έχουμε ένα εμπόρευμα για τις γιορτές. Αυτό είναι στην πραγματι-κότητα ένα προϊόν κατάλληλο για όλο τον χρόνο. Δεν είναι μόνο για τις γιορτές. Είναι ένα νέο είδος “μπρέκ-φαστ μπρέντ” για όλο τον χρόνο. Με την ίδια μαγιά βγάλαμε το French Toast. Αυτό επίσης είναι για όλο τον χρόνο, για τα εστιατόρια. Βγάλαμε και για το Πάσχα, γιατί δεν είχαμε κανένα προϊόν γι’ αυτό. Έτσι, θα καλύψουμε παραγωγή για ολόκληρο τον χρόνο.
ΕΡ.: Μπορείτε να βγάλετε και Βασιλόπιτα μ’ αυτά;
ΑΠ.: Βεβαίως. Πολλά μπορείς να βγάλεις. Μπορείς να βγάλεις κρουα-σάν, μπορείς να βγάλεις και bagels.
ΕΡ.: Υπάρχουν τέτοιες προοπτικές;
ΑΠ.: Βεβαίως. Όμως αυτές οι προ-οπτικές είναι για αργότερα. Ας καταφέρουμε να περπατήσουμε πρώτα.
ΕΡ.: Είπες ότι από την παραγωγή του La Francaise Bakery το 50% πηγαίνει στα εστιατόρια. Το άλλο 50% πηγαίνει στα supermarkets;
ΑΠ.: Από το δεύτερο 50% το 90% πηγαίνει στα αρτοπωλεία. Αγοράζουν τα άψητα, τα οποία εμείς διαθέτουμε σε παναμερικανικό επίπεδο, τα ψήνουν και τα πουλάνε σαν δικά τους.
ΕΡ.: Τα προϊόντα του La Francaise είναι όλα κατεψυγμένα;
ΑΠ.: Έχου-με 25% άψητα και 75% ψημένα. Όμως είναι όλα κατεψυγ-μένα. Όλα φεύγουν κατεψυγμένα από το εργοστάσιο.
Πώς έγινε η αρχή...
ΕΡ.: Πώς έγινε και η οικογένεια, τα τρία αδέλφια, μπήκατε σ’ αυτό τον τομέα της αρτοποιίας.
ΑΠ.: Εμείς οι Ηπειρώτες ξεχωρίζουμε στην Ελλάδα για την αρτοποιία. Όλα σχεδόν τα αρτοποιεία της Αθήνας και της Θεσσαλο-νίκης είναι ιδιο-κτησίας Ηπει-ρωτών.
ΕΡ.: Εσείς τα τρία αδέλφια έχετε γεννηθεί στην Ελλάδα;
ΑΠ.: Στο Μέτσοβο. Με-γαλώσαμε, βγάλαμε το Δημοτικό εκεί, πήγαμε στο Γυμνάσιο στα Τρίκαλα και μετά ήλθαμε εδώ στην Αμε-ρική. Ήταν ο πατέρας μας εδώ. Είχε έλθει με μία σύμβα-ση για να εργαστεί στο Colorado.
ΕΡ.: Τί σύμβαση ήταν αυτή;
ΑΠ.: Είχε έλθει για κάποιο έργο που γίνονταν εκεί και για ένα ορισμένο διάστημα. Του έδωσαν πράσινη κάρτα. Ήθελε μετά να έλθει πίσω αλλά εμείς του είπαμε να μείνει ώσπου να μεγαλώσουμε λίγο και να έλθουμε και εμείς εδώ, μην χάσουμε αυτή την ευκαιρία. Και έτσι ήλθαμε και εγκατα-σταθήκαμε στο Σικάγο.
ΕΡ.: Είχε κανείς από σας κάποια πείρα στην αρτοποιία;
ΑΠ.: Ο πατέρας μας δούλεψε σε κάποιο αρτοπωλείο. Εμείς και οι τρεις είμαστε μηχανολόγοι. Εγώ και ο αδελφός μου ο Δημήτρης δουλέψαμε για το McDonald. Κάναμε σχέδια για την αξιοποίηση των κινήσεων του εργάτη στην παραγωγή. Τελικά παραιτηθήκαμε από το McDonald και με τον Δημήτρη ανοίξαμε δική μας μηχανολογική εταιρία, την οποία κρατήσαμε τρία χρόνια. Όταν ο αδελφός μας ο Ντίνος ήλθε από την Ελλάδα, μπήκε κι αυτός μέσα. Ήταν περίπου το 1980. Τότε αρχίσαμε. Αγοράζαμε και φέρναμε από την Ευρώπη μηχανήματα για αρτοποιεία και εστιατόρια. Παράλληλα, αντιπρο-σωπεύαμε μία εταιρία που έφερνε μηχανήματα για κρουασάν. Εμείς είμαστε οι γενικοί αντιπρόσωποι στο Σικάγο γι’ αυτά τα μηχανήματα. Τότε αρχίσαμε να φτιάχνουμε μικρά εργο-στάσια για κρουασάν, τα οποία ετοιμάζαμε και δίναμε στους αγορα-στές το κλειδί. Τότε η εταιρία μας έστειλε στην Ευρώπη και μάθαμε το εμπόρευμα. Είμαστε καλοί στα μηχανήματα και τώρα γίναμε καλοί και στο εμπόρευμα. Έτσι, κάποια στιγμή είπαμε: Γιατί δουλεύουμε γι’ αυτούς; Έφυγα λοιπόν εγώ και άνοιξα την εταιρία. Μετά έφυγε ο Ντίνος και στην συνέχεια και ο Δημήτρης. Αρχικά παράγαμε για την περιφέρεια του Σικάγου. Φέραμε ειδικούς για να εργαστούν. Πάντοτε προσπαθούσαμε και φέρναμε ανθρώπους που γνώριζαν περισσότερα από μας. Μαθαίναμε από αυτούς. Κι εδώ που ήρθαμε, αυτό το νέο εμπόρευμα δεν το ξέρουμε. Έχου-με λοιπόν όλους αυτούς οι οποίοι μας μιλάνε κι εμείς ακούμε.
ΕΡ.: Υπάρχει περίπτωση να μπείτε στο Χρηματιστήριο;
ΑΠ.: Πάντοτε στεκόμαστε με την προσοχή μας στραμμένη παντού. Αλλά το χρήμα δεν ήταν ο μόνος αντικειμενικός σκοπός. Θέλαμε να φτάσουμε κάπου. Βέβαια, είχαμε και τις ατυχίες μας και τα λάθη μας στα μεγάλα μας βήματα. Το τωρινό εργοστάσιο στο Σικάγο μας στοίχισε 20 εκατομμύρια δολλάρια. Πήραμε μια έκταση 15 acres με ένα μεγάλο κτίριο. Το έχουμε κάνει όλο αυτόματο. Σε τούτο εδώ πληρώνουμε 2-3 εκατομ-μύρια τον χρόνο για ανανέωση μη-χανημάτων. Το 1983, όταν μπήκαμε σ’ αυτές τις μπίζνες, ήταν 15 εταιρίες που έβγαζαν κρουασάν. Τώρα έχουμε μείνει εμείς, το Pilsbury και μερικές ακόμη. Όλα στο εμπόριο έχουν άνοδο και πτώση. Το κρουασάν όμως μένει το ίδιο. Όταν είδαμε ότι το κρουασάν μπορεί να έχει πτώση, αμέσως σχεδιάσαμε καινούργια προϊόντα για το μέλλον. Σε μερικά από αυτά αποτύχαμε. Όταν βγήκε η μόδα του Fat Free, βγάλαμε πολλά τέτοια προϊόντα. Ξοδέψαμε 1 εκατ. δολλάρια τα οποία και χάσαμε. Υπάρχουν και οι ατυχίες. Αλλά μεγααλώνουμε. Αυτή την στιγμή έχουμε 75 αντιπροσώπους σε όλη την Αμερική. Έχουμε και πολλούς salesmen.
Πού οφείλεται η πρόοδος
ΕΡ.: Πού οφείλετε την πρόοδο της εταιρίας σας;
ΑΠ.: Χρειάζεται ομόνοια, χρειάζεται αλληλεγγύη μεταξύ όλων. Μάθαμε να δουλεύουμε όλοι μαζί. Υπήρχαν οι δυσκολίες στην αρχή, αλλά σαν αδέλφια, τις ξεπεράσαμε. Κάναμε μια δουλειά ο καθένας στην εταιρία χωρίς να μπλέκουμε ο ένας με τον άλλον. Εγώ έχω τα οικονομικά και τις πωλήσεις, ο Ντίνος την παραγωγή και ο Δημήτρης παρέμεινε στις αγορές μηχανημάτων, πρώτων υλών κ.λ.π.
ΕΡ.: Πόσα εκατομμύρια είναι σήμερα οι πωλήσεις του Σικάγου;
ΑΠ.: Πενήντα εκατομμύρια δολλά-ρια.
ΕΡ.: Πόσες είναι οι πωλήσεις στο νέο εργοστάσιο;
ΑΠ.: Είναι 5-10 εκατ. Πέρυσι που το πήραμε είχαν πτώση πέντε εκατ. δολλ.
ΕΡ.: Και ο λόγος που έχασαν;
ΑΠ.: Ο λόγος είναι ότι έκαναν λάθη.
ΕΡ.: Πώς ήταν στην αρχή η υποδοχή σας στην αγορά από το ελληνικό στοιχείο; Είδατε καμιά ιδιαίτερη προτίμηση;
ΑΠ.: Ό,τι και να λέμε για μας τους Έλληνες, είναι γεγονός ότι έχουμε κι εμείς τα δικά μας, αλλά υποστηρίζουμε ο ένας τον άλλον. Όλες οι δοκιμές για το French Toast, έγιναν σε ελληνικά εστιατόρια, τα οποία μας έδωσαν βοήθεια. Τους δώσαμε εμπο-ρεύματα τα οποία δοκίμασαν με τον δικό τους τρόπο και μας ενημέ-ρωσαν, αλλοιώς θα χρειαζόταν μεγά-λη δαπάνη.
ΕΡ.: Έχετε κάμει καμμιά σχετική έρευνα στην αγορά της Νέας Υόρ-κης ή του Νιού Τζέρσεϋ;
ΑΠ.: Προς το παρόν δεν έχουμε κάνει κάτι πάνω στο καινούργιο αυτό προϊόν. Εκεί όμως προωθούμε τα εμπορεύματα του La Francaise. Αυτό εδώ σαν καινούργιο ακόμη μπορώ να πω ότι είναι στις δοκιμές. Όταν βγάζεις ένα καινούργιο εμπόρευμα πρέπει να το δοκιμάσεις πρώτα να δεις πώς θα το φτιάξεις, πόσο θα πουλιέται, πώς θα που-λιέται για να μπορέσεις τις πληρο-φορίες αυτές να τις κάμεις ένα πα-κέτο και να μπορέσεις να εξαπλω-θείς στην υπόλοιπη αγορά. Και επειδή είμαστε στο Σικάγο, είναι πιο εύκολα για μας εκεί πέρα. Αλλά προσβλέπουμε στις diners και στα εστιατόρια στο Νιού Τζέρσεϋ, Νέα Υόρκη και Κοννέκτικετ, διότι αυτά τα προϊόντα είναι βασικά και κερδοφόρα για τον εστιάτορα.
Ο Ντίνος Βαδεβούλης
ΕΡ.: Ο Πωλ μας είπε πόση σημασία έχει το γεγονός ότι οι τρεις σας αποτελείτε μια καλή ομάδα πρώτον και δεύτερον για το πνεύμα της συνεργασίας που υπάρχει μεταξύ σας. Έχεις να πεις κάτι πάνω σ’ αυτό;
ΑΠ.: Αυτή είναι η συνταγή της επιτυχάς. Αν δεν μπορείς να δουλέ-ψεις μαζί, δεν πας πουθενά. Δεν είναι μόνο το προϊόν. Είναι οι άνθρωποι και η συνεργασία που έχεις μαζί τους που προσδιορίζουν την επιτυχία.
ΕΡ.: Απ’ ό,τι ξέρω είσαι και πρόε-δρος στον καινούργιο Σύλλογο των Μετσοβιτών. Τί είναι αυτό που σε έκαμε να ασχοληθείς μ’ αυτό;
ΑΠ.: Μετά από την πολλή δουλειά πιστεύω πως πρέπει να προσφέρεις και κάτι στην κοινωνία. Αρχίζουμε σιγά-σιγά να δίνουμε και κάτι προς τα έξω. Να προσφέρουμε στους υπόλοιπους στο χωριό μας. Να μην ξεχνάμε ποτέ από εκεί που ξεκι-νήσαμε. Το επισκεφτόμαστε πολύ συχνά.
ΕΡ.: Νομίζω ότι είσαι μέλος του ΣΑΕ;
ΑΠ.: Ναί. Έχω εκλεγεί στο 11μελές forum ομογενών επιχειρη-ματιών με το οποίο κάνουμε μια προσπάθεια να συνδέσουμε τους Έλληνες επιχειρηματίες από όλο τον κόσμο.
Η περίπτωση των αυτοδη-μιούργητων αδελφών Βαδεβούλη υπενθυμίζει ποσο δυνατό είναι το ελληνικό δαιμόνιο. Και πως μπορούν να ανέβουν και να ευδοκιμήσουν οι άνθρωποι στη δημοκρατική κοινωνία και στην ελεύθερη αγορά με την σκληρή εργασία και την επινο-ητικότητά τους. Τους αξίζουν θερμά συγχαρητήρια.
|
