Categories

Estiator July 2017 Cover

    
    

Κωνσταντίνος Μητσοτάκης

Διορατικός ηγέτης, που εκτιµήθηκε αργά

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν από τους πιο αποτελεσµατικούς πρωθυπουργούς στη σύγχρονη Ιστορία της Ελλάδας. ∆υστυχώς, ήταν επίσης ένας από τους πιο υποεκτιµηµένους όσο ήταν στην εξουσία.

Αν είχε διατελέσει πρωθυπουργός επί δέκα χρόνια όπως ο πολιτικός του αντίπαλος, Ανδρέας Παπανδρέου, αντί τρία, η Ελλάδα θα ήταν ζωτικό µέλος της Ε.Ε. σήµερα, που θα έχαιρε της εκτίµησης των εταίρων της, όχι ο άπορος παρίας στον οποίο έχει µετατραπεί.

Καθώς πέρασε ο καιρός και οι Ελληνες είδαν πώς οι διάδοχοί του άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου που τους µαστίζει εδώ και δέκα χρόνια, τον εξέτασαν πιο νηφάλια. Αρχισαν να τον βλέπουν ως τον οξυδερκή, µεθοδικό, διορατικό πολιτικό ηγέτη που ήταν, και να µετανιώνουν για τη βιαστική τους απόφαση να τον αντικαταστήσουν το 1993 µε τον σπάταλο κρατιστή Παπανδρέου.

Ενα δραµατικό παράδειγµα του διαφορετικού τρόπου διακυβέρνησης µεταξύ Παπανδρέου και Μητσοτάκη είναι το πώς αντιµετώπισαν το σύστηµα κοινωνικής ασφάλισης. Ο Παπανδρέου σχεδόν το χρεοκόπησε, µοιράζοντας απλόχερα επιδόµατα στους πολιτικούς του υποστηρικτές, συµπεριλαµβανοµένων και γενναιόδωρων συντάξεων σε «αντιστασιακούς», πολλοί εκ των οποίων ήταν 3 µε 5 ετών στα χρόνια του πολέµου. Καµία σοβαρή προσπάθεια διάσωσης του συστήµατος δεν έγινε µέχρι το τέλος της δεκαετίας του ’80.

Οταν ο Μητσοτάκης έγινε πρωθυπουργός, κινήθηκε αποφασιστικά για να ενισχύσει το ασφαλιστικό σύστηµα, παρά τους πολιτικούς κινδύνους που αυτό συνεπαγόταν για το κόµµα του. Σε στενή συνεργασία µε κρίσιµους υπουργούς, όπως ο Γιάννης Παλαιοκρασσάς και ο Γιώργος Σουφλιάς, πέρασε τρεις σηµαντικούς νόµους στα πρώτα δύο του χρόνια στην εξουσία που αύξησαν την ελάχιστη ηλικία συνταξιοδότησης στα 65 έτη, υποχρέωσαν πρώτη φορά τους δηµοσίους υπαλλήλους να πληρώνουν εισφορές και κατάργησαν τις συντάξεις δεκάδων χιλιάδων «αντιστασιακών-βρεφών».

 

Ενας διαφορετικός πολιτικός

Η κατάσταση της ελληνικής οικονοµίας ήταν που µε έφερε πρώτη φορά σε επαφή µε τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Τον γνώρισα το 1969 στη Νέα Υόρκη, στο σπίτι ενός κοινού φίλου, του Σπύρου Γρανίτσα. Ο Γρανίτσας µού έδωσε ένα καυστικό άρθρο για την ελληνική οικονοµία επί χούντας που είχε γράψει ο επιβλητικός Κρητικός που στεκόταν µπροστά µου. Ο συντάκτης του άρθρου ήθελε να δηµοσιευθεί στη Wall Street Journal, όπου εργαζόµουν εκείνη την εποχή.

«Μπορείτε να πείσετε τους αρχισυντάκτες σας να το δηµοσιεύσουν;», µε ρώτησε ο Μητσοτάκης αφού το διάβασα.

Read More

    
    

Τι έκανε η Ευρώπη για την Ελλάδα

Ψέμματα και αλήθειες για την διαχείρηση του ευρωπαϊκου χρήματος

■  Του ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ, Πρόεδρος πολιτικού κόµµατος “Δηµιουργία Ξανά” | www.square.gr
 

Όλα τα κράτη της Ε.Ε συµβάλλουν στον προϋπολογισµό της πληρώνοντας το ποσό που τους αντιστοιχεί. Και όλα λαµβάνουν χρήµατα από αυτή, µέσω των δράσεων που χρηµατοδοτεί η Ε.Ε.

Αν αυτά που παίρνει ένα κράτος είναι περισσότερα από αυτά που δίνει, µιλάµε για καθαρές εισροές. Προσοχή: δεν πρόκειται για δάνεια. Οι καθαρές εισροές είναι «δώρο» των φορολογούµενων της Ε.Ε. Φυσικά δεν σου το κάνουν επειδή γιορτάζεις. Σου το κάνουν µε στόχο τη σύγκλιση: να δηµιουργήσεις υποδοµές και να εκσυγχρονιστείς ώστε να καλύψεις την απόσταση από τα ανεπτυγµένα κράτη της Ε.Ε. Να φτιάξεις δρόµους, λιµάνια, δίκτυα, κτηµατολόγιο, σύγχρονη γεωργία.

Ποια χώρα είναι η πρωταθλήτρια στις καθαρές εισροές; Καλά το φανταστήκατε: η Ελλάδα.

Κι όχι µόνο τώρα. Από την πρώτη στιγµή που µπήκαµε στην τότε ΕΟΚ. Οι επιδοτήσεις προς την Ελλάδα ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1980 µε τα Μεσογειακά Ολοκληρωµένα Προγράµµατα, συνεχίστηκαν µε τα Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης και συνεχίζονται µε το ΕΣΠΑ. Ακόµα και στα χρόνια προ κρίσης, οι «βρύσες» της Ε.Ε. ήταν τέρµα ανοιχτές. Ας πάρουµε παράδειγµα το 2006, µια σχετικά ήρεµη και «αδιάφορη» δηµοσιονοµικά χρονιά. Το 2006, λοιπόν, οι καθαρές εισροές από την Ευρωπαϊκή Ένωση προς την Ελλάδα ήταν σχεδόν 5 δισ. ευρώ (4,999). Ακολουθεί η Ισπανία µε 3,084 δισ. ευρώ. Τρίτη η Πολωνία µε 2,859, τέταρτη η Πορτογαλία µε 2,256, και πέµπτη η Ουγγαρία µε 1,060 δισ. ευρώ. Από κει και ύστερα οι ωφεληµένες χώρες παίρνουν κάτω από ένα δισ. ευρώ. Λιθουανία: 566 εκ., Σλοβακία: 295 εκ.Τσεχία: 295 εκ., Λετονία: 247 εκ., Εσθονία: 170 εκ., Σλοβενία: 127 εκ. Κατά την περίοδο 1997-2006, οι καθαρές κοινοτικές εισροές προς τη χώρα ήταν 41,6 δισ. ευρώ, ποσό που επίσης ήταν αναλογικά το υψηλότερο µεταξύ των χωρών-µελών της Ε.Ε. Ωστόσο, θα µπορούσαµε να εισπράξουµε κι άλλα, αλλά δεν το κάναµε: την ίδια περίοδο, η απορροφητικότητα των κονδυλίων του διαρθρωτικού ταµείου στην Ελλάδα µεταξύ του 2000 και του Σεπτεµβρίου 2007 ήταν µόλις 58%. Στον αντίποδα η Ιρλανδία απορρόφησε το 90%.

Σε απλά Ελληνικά: και πριν την κρίση οι φορολογούµενοι της Ε.Ε. µας έδιναν έναν σκασµό λεφτά και είχαν να διαθέσουν κι άλλα, αλλά εµείς ούτε να τα απορροφήσουµε ήµασταν ικανοί, ενώ κι εκείνα που απορροφούσαµε πήγαιναν στις τσέπες των κουµπάρων και των πελατών.

Read More

    
    

ΟΥΖΟ: Λέσβος-Χίος

Το χιλιοτραγουδηµένο ποτό της Ελλάδας

■ Γράφει ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ Ε. ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ
 

 

Στη Λέσβο και πάλι, στο πανέµορφο νησί του Βορείου Αιγαίου. Είµαστε εδώ για να γνωρίσουµε το πλέον σηµαντικό παραδοσιακό προϊόν του νησιού αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας. Το ούζο. Το ποτό που είναι γνωστό σε όλον τον κόσµο. Το ποτό που έχει γίνει τραγούδι. Το ποτό που είναι ένα αναπόσπαστο κοµµάτι της ζωής του Έλληνα. Ακόµα και ο απερχόµενος πρόεδρος των ΗΠΑ ο Μπαράκ Οµπάµα κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Ελλάδα αναφέρθηκε µε έµφαση στο υπέροχο αυτό ποτό.

Η Λέσβος, ή Μυτιλήνη, όπως συνηθίζεται να ονοµάζουν το νησί από την οµώνυµη πρωτεύουσά του, είναι ένα στολίδι του βορειοανατολικού Αιγαίου που κρατάει ακόµη κάτι από την εποχή του παλιού καιρού, την εποχή του ροµαντισµού. Πάνω στο νησί συναντά κανείς την Αιγαιοπελαγίτικη οµορφιά µέσα σ΄ένα πανδαιµόνιο από χρώµατα και µυρωδιές. Κι΄αυτή η οµορφιά απλώνεται πάνω στο νησί της Λέσβου. Το νησί που είναι γνωστό και σαν νησί του ούζου. ∆ικαιολογηµένα το νησί είναι δεµένο µε το ούζο.

Όταν µιλάµε για το ούζο τρέχοντας στο νου µας φτάνει το νησί της Λέσβου, Μυτιλήνη, Πλωµάρι, όπου εκεί δραστηριοποιούνται οι πιο γνωστές εταιρείες παραγωγής αυτού του υπέροχου ποτού και το νησί είναι άρρηκτα συνδεδεµένο µε το ποιοτικό ούζο. Το ούζο είναι ένα αλκοολούχο ποτό που παρασκευάζεται αποκλειστικά στην Ελλάδα και µάλιστα µε τρόπο παραδοσιακό. Είναι µια µίξη ακλοολών τα οποία αρωµατίζονται µε γλυκάνισο και άλλα αρωµατικά φυτά,

Πολλές από τις ποτοποιίας, µετά από πολέµους και καταστροφές κατάφεραν να επιβιώσουν και έχουν πλέον µια ικανοποιητική παρουσία στην παγκόσµια αγορά.

Το ούζο αποτελεί πλέον ένα παραδοσιακό προϊόν το οποίον είναι πάρα πολύ αγαπητό στον ελληνικό χώρο. Το ούζο της Λέσβου έχει µια ξεχωριστή δική του προσωπικότητα αλλά και τη δική του ξεχωριστή γεύση.

Read More

    
    

Managing for Success

From Menu to Table

■ By CONSTANTINE N. KOLITSAS, Consultant
 

Re-engineering and implementing menu changes is serious business. It’s not just a matter of seeing something on another restaurant’s menu and adding it to your own. That’s the easy way – and the way to eventually kill your food cost, confuse your customers, and get lost in the wider market.

Successful menus are menus that are the result of input from stakeholders, feedback from consumers (formal or informal), and focused, structured training in both FOH and BOH during the implementation phase.

My preferred approach is to start by gathering the most important stakeholders together to brainstorm. Chefs, managers, a bartender, a few key servers…. These are the people that know your brand best. They interact with your customers in the most profound way, and they have an interest in the menu attracting and retaining the most amount of business (customers) possible.

The best way to start is to define exactly what the concept is in the minds of the public… What brings people to your restaurant? What does your restaurant mean to them? Take out a flip chart and a marker and ask for one-word answers to that question. If you own a diner you might see things like: fast service, value, comfort food, all day breakfast, homemade soup, amazing desserts. In the case of one restaurant I recently worked with, the words on the flip chart included: NY-style thin crust pizza, value, large portions, creativity and fresh ingredients.

Next, identify the demographics that your business is successful with and also the demographics that your business should be successful with but is missing out on with regard to market share. Are you losing the soccer moms to the Panera down the road? Are business lunch customers opting for a place that has faster turnarounds? Don’t simply give up on those lost business segments – a menu update should be a strategic opportunity to attract them back!

Read More